11/21/2014
DÍA INTERNACIONAL DA NENA
Nós, o alumnado de 3º de PDC fixemos unha presentación para o Día Internacional da Nena, xa que nolo propuxo o noso titor dentro do proxecto ¨O mundo que queremos¨.
O noso traballo consistiu en explicar algúns problemas que lles pasan ás nenas no mundo: ¨Nenas traballadoras¨, ¨A ablación do clítoris¨, ¨Trafico de nenas¨, e ¨Nenas que viven como nenos¨.
Este traballo fíxose para concienciar ás persoas dos problemas que lles ocorren ás nenas do mundo.
11/19/2014
OS DEREITOS DAS NENAS E NENOS
En 1959 a ONU aprobou a declaración de dereitos dos nenos por iniciativa de UNICEF e dende o ano 2000 celébrase o 20 de Novembro o día internacional dos dereitos dos nenos e nenas. Con este vieo ensinamos cales son estes dereitos.
11/18/2014
CHANGE.ORG E AS CONCERTINAS DE MELILLA
Change.org é unha plataforma de activismo en Internet que recolle firmas para facer realidade propostas cidadás. Esta plataforma, así como Avaaz fixeron máis curta a distancia entre o desexo e a realidade a golpe de clic. As campañas conducidas por estas organización poden poñer freo a leis e actuacións inxustas. Calquera persoa en calquera lugar pode iniciar unha campaña, pero a resposta varía moito en cada caso. As veces escóitase a voz da cidadanía e atenden á petición, outras non responden.
A convicción que ten a cidadanía de poder cambiar as cousas –en sanidade, educación, política, medio ambiente, dereitos humanos…– responde as veces ao desexo de querer mellorar o mundo, pero tamén o que ocorre no seu barrio ou na súa casa.
Un exemplo é esta carta dirixida ao presidente do goberno contra a brutalidade das concertinas nas fronteiras de Ceuta e Melilla.
CARTA A
Presidente del Gobierno Mariano Rajoy Brey
Ministro del Interior Jorge Fernández Díaz
Como ciudadano/a del país al que usted representa, no quiero sentirme responsable de causar daños físicos a decenas de personas y por eso le ruego que ordene la retirada de las concertinas en las vallas fronterizas de Ceuta y Melilla, que se deje de emplear material antidisturbios, que interrumpa las devoluciones ilegales (“en caliente”) y que haga prevalecer el respeto a los derechos humanos y el cumplimiento de los tratados internacionales que obligan a España. Apelo a su responsabilidad para cumplir los acuerdos internacionales firmados por España y a las recomendaciones del Defensor del Pueblo y del Consejo de Europa para pedirle que ponga fin inmediatamente a esta situación y:
. ordene la retirada de las concertinas en las vallas fronterizas de Ceuta y Melilla
. que se deje de emplear material antidisturbios
. que interrumpa las devoluciones
Muchas personas llegan cada día a las fronteras de Ceuta y Melilla. La mayoría de ellas han tenido que elegir entre un ataúd y una maleta. Y tras meses de odisea en la que han invertido todo lo que tenían, los más afortunados consiguen llegar a una frontera hostil y fortificada. Sus sueños se estrellan contra una barrera prácticamente infranqueable, pero su desesperación les empuja a escalar una valla de seis metros coronada por concertinas, un alambre de cuchillas que causa graves lesiones, incluso la muerte.
Tampoco encuentran mejor suerte quienes intentan pasar a nado, como pudimos ver el pasado 6 de febrero en Ceuta. Porque mientras los migrantes se saltan la valla, las autoridades se saltan la ley. Esa es la realidad en la frontera: cuchillas que cortan la piel de quienes ascienden por las alambradas, materiales antidisturbios empleados contra nadadores exhaustos, devoluciones ilegales (llamadas “en caliente”) que vulneran la Convención de Ginebra y la normativa europea y española de Extranjería y Asilo.
Y lo peor de todo, es que entre esas personas, hasta un 50% podrían ser potenciales refugiados, personas que huyen de guerras, violaciones de derechos humanos, persecuciones religiosas, por género u orientación sexual, por ideas políticas, etc… Estas personas tienen derecho a recibir protección, como en su día lo obtuvieron personas como Albert Einstein, el Dalai Lama, Rigoberta Menchú o Gabriel García Márquez.
En CEAR no pararemos hasta conseguir que se corte con toda esa brutalidad y que se respete la ley. Para conseguirlo,necesitamos tu ayuda. Firma y comparte esta petición ahora.
11/17/2014
SOBRE EXCLAVITUD INFANTIL
En clase de lengua castellana en 1º ESO vimos varios vídeos relacionados con el tema del que trata el libro de esta evaluación "La Prisionera del Mago", la explotación infantil y el tráfico de seres humanos. Los vídeos nos abrieron los ojos a esta realidad tan cruda y doloroso que sufren muchos niños y niñas en el mundo.
Después de verlos, completamos una ficha sobre nuestras impresiones. En este póster quedan recogidas todas nuestras reflexiones y opiniones sobre ellos. Clica aquí para verlo.
http://pritrazo.edu.glogster.com/esclavitud-infantil/
11/10/2014
LALIA
"Nunca vi mi pais, pero mi madre dice que los ojos que miran no son los ojos de ver. Los ojos de ver están en el corazón. Si cierras los ojos puedes ver lo que quieras."
Estas son palabras de Lalia, protagonista do documental que tedes a continuación.
Lalia cóntanos como é o seu país, o Sahara. A súa pequena redacción vainos introducindo no seu mundo. Un mundo de sonos perdidos, de recordos non vividos para acabar espertando na súa realidade. Unha realidade terrible da que quere escapar: o seu exilio nun campo de refuxiados en Alxeria".
CARAVANA POLA PAZ. CAMPAMENTOS SAHARAUIS
Durante a próxima semana, do 10 - 14 de novembro, participaremos na campaña de recollida de alimentos que a ONG "Solidariedade Galega co Pobo Saharaui" organizou en colaboración co concello. O lugar de recollida dos alimentos é no comedor. Anímate a participar! Colabora!
O pasado xoves visitáronos tres persoas desta ONG e asistimos a unha charla na que recibimos información sobre os diferentes programas que desenvolven e sobre a campaña de alimentos. Así soubemos que se recollen alimentos non perecederos como legumes, arroz, fariña, pasta. O aceite de oliva e a mel aprécianos moito pois utilízanos para as medicinas. As conservas de peixe, como atún e sardiñas, tamén, xa que teñen moi difícil conseguir peixe. Outras cousas que se poden donar son produtos de hixiene: champú, xel, xabrón, crema ...
Aquí deixamos unha pequena mostra da súa intervención.
SOLIDARIEDADE CO POBO SAHARAUI
Despois de recibir información nas aulas sobre a situación do pobo saharaui, o xoves día 6 pola tarde vimos o documental "Sahara Marathon".
Documental gravado en Alxeria que observa a situación dos/ás refuxiados e refuxiadas saharauís. Os preparativos do Maratón do Sahara, celebrado en Febreiro de 2003, serviranos de punto de unión para coñecer o punto de vista dun pobo afastado das súas cidades de orixe. O Maratón do Sahara é un dos acontecementos máis importantes en Alxeria xa que cidadáns/ás doutros países se desprazan alí para gozar do acontecemento e á vez ser testemuñas da situación dun pobo refuxiado dende hai décadas. O conflito que enfrontou a Marrocos e o Sahara Occidental por motivos de ocupación de terras deixou miles de saharauís fóra dos seus fogares. O documental está rodado en Tindouf, lugar onde se celebra o Maratón e onde moitos/ás saharauís viven dende hai 27 anos nun campo de refuxiados/ás. Dende 1991, a ONU xunto a Marrocos asinou un alto ao lume no conflito e dende entón non tomaron solucións definitivas ao respecto. Os/ás habitantes desprazados/ás do Sahara Occidental analizan a situación do seu pobo separado polo conflito e por un muro construído polos marroquís de máis de 2.500 quilómetros. Observaremos os preparativos do Maratón e contaremos coas declaracións dun dos seus participantes, Abdullah, un saharauí refuxiado en Alxeria que coa súa participación quere mostrar a situación do seu pobo.
LALIA EN TITORÍA
Lalia é un documental grabado nos campos de refuxiados e refuxiadas de Arxelia. Nel vemos de xeito evidente o día a día nese campos. O director pon en boca dunha nena todos aqueles pensamentos que non poden saír á luz, non só pola situación de refuxiados senon polo silencio das mulleres nesa cultura. Silencio que gardaron a súa nai, a súa avoa, e que por fin pode comezar a romperse con Lalia, que expresa soños, emocións e recordos non vividos.
Despois de velo, na clase de titoría en 4º, comentámolo e eliximos unha frase do mesmo que nos impactou. Escribímola e explicamos as razóns.
FUNCIÓNS DA ONU
Ola! O alumnado de 2ºESO estivemos a traballar sobre as funcións da ONU e aquí vos deixamos a presentación. Fixémolo na materia de Educación para a cidadanía e os dereitos humanos.
USOS DA AUGA
En inglés clasificamos algúns usos da auga en tres categorías: o uso doméstico e urbano, o consumo agrícola e gandeiro e o uso industrial. Aquí tedes a ficha que fixemos.
“I remember when I was 14, carrying a 20 litre water can on my head, filling it from a river some thirty minutes away. When I came to Canada, I was shocked by the extravagant use of water here.”
Chamounos moito a atención este mapa no que vemos a forma diferente que teñen países e continentes segundo o uso doméstico que fan da auga. Limos este texto e comparamos diferentes lugares da terra.
A AUGA E A SAÚDE
|
|
O consumo de auga de boa calidade é esencial para a boa saúde. A ONU (organización das Nacións Unidas) móstranos unha situación inaceptable: cerca de 1100 millóns de persoas (un sexto da poboación total)
NON TEÑEN ACCESO A AUGA POTABLE.
Ademais cada ano morren 1,5 millóns de nenos como consecuencia de enfermidades: cólera, malaria, tifos...causada polo consumo de auga contaminada.
Para limpar as augas necesítase un bo sistema de xestión por parte dos gobernos, pois é un proceso caro e necesita de tecnoloxia punta, cousa da que carecen os países non desenvolvidos.
Aquí deixamos un enlace donde podemos ver o proceso de depuración e de potabilización da auga antes de que chegue as casas.
E podemos facernos unha idea clara dos inconvintes que trae esta falta de tecnoloxía para que un país poida progresar.
A AUGA NO MUNDO
A cantidade de auga que hai na terra é sempre a mesma. No laboratorio fixemos una práctica para estudar o CICLO DA AUGA
"Conxunto de procesos polos que pasa a auga da atmosfera a superficie terrestre, de aí aos seres vivos e a hidrosfera, e de novo regresa a atmosfera"
Na montaxe que vemos nas fotos, o acendedor de gas representa ao sol. A cantidade de auga que hai no vaso de precipitados representa as augas superficiais do planeta, e dentro do vaso hai unha molécula da auga (formada por dous átomos de hidróxeno e un de osíxeno), aínda que sabemos que nese vaso habería centos de moléculas.
Unha vez que saía vapor puxemos un vidro de reloxo enriba, simulando a unha capa da atmosfera máis fría, e o vapor ao arrefriar pasou a auga líquida(condensación) levantamos o vidro e caían gotas (precipitacións)
Na práctica anterior que fixemos no laboratorio démonos unha idea de cómo estaba repartida a auga polo planeta terra, e decatámonos de que a cantidade de auga doce era moi baixa respecto ao total da auga, pero aínda así sería suficiente para satisfacer as necesidades de todas as poboacións do mundo:
- Si se distribuíra de xeito regular polas rexións do mundo
- Si todos os países tiveran mais ou menos os mesmos recursos para poder xestionar a accesibilidade a mesma
- Si as persoas fixéramos un uso correcto e responsable da auga da que dispoñemos.
A AUGA. UN RECURSO INDISPENSABLE
Este curso na clase de PRI, déronsenos a coñecer os obxectivos do Milenio.
Un dos obxectivos refírese “A Auga”, imprescindible para todos os seres vivos. A pesares de ser un recurso natural de inestimable valor, no mundo existen moitas zonas onde é un ben escaso.
Xa o 2003 foi proclamado “Ano Internacional da Auga Doce”, para que nós, as persoas, tomemos conciencia da importancia de realizar un uso axeitado da auga, e tamén mellorar a xestión da mesma así como de protexer as fontes de auga doce.
Na asignatura de naturais empezamos a traballar neste tema, facéndonos conscientes de cómo está repartida a auga no planeta, porque aínda que as tres cuartas partes do noso planeta están cubertas de auga, só un 3% é auga doce, é só unha pequenísima parte desta porcentaxe é apta para o consumo humano.
No laboratorio fixemos unha práctica:
- Enchemos unha probeta de un litro, e semellaba que aí estaba contida toda a auga que había na terra, a doce é a salgada.
- Logo sacamos desa probeta o 3% de auga, que correspondería a auga doce, e vertémola noutra probeta.
- Volvemos a retirar da probeta anterior un 99% aproximadamente de auga que correspondería a augas conxeladas dos casquetes polares e a augas subterráneas.
- Quedaba un 1% de auga que correspondería a cantidade de augas superficiais coas que conta o planeta. Metémola nun tubo de ensaio.
O que mais nos sorprendeu que de ese 1% de augas superficiais, aínda había que facer outro reparto: un 52% para lagos, un 38% humidade do solo, vapor de auga un 8%, auga dos seres vivos o 1%, e outro 1% para a auga dos ríos. Todas cantidades aproximadas.
Na asignatura de naturais empezamos a traballar neste tema, facéndonos conscientes de cómo está repartida a auga no planeta, porque aínda que as tres cuartas partes do noso planeta están cubertas de auga, só un 3% é auga doce, é só unha pequenísima parte desta porcentaxe é apta para o consumo humano.
No laboratorio fixemos unha práctica:
- Enchemos unha probeta de un litro, e semellaba que aí estaba contida toda a auga que había na terra, a doce é a salgada.
- Logo sacamos desa probeta o 3% de auga, que correspondería a auga doce, e vertémola noutra probeta.
- Volvemos a retirar da probeta anterior un 99% aproximadamente de auga que correspondería a augas conxeladas dos casquetes polares e a augas subterráneas.
- Quedaba un 1% de auga que correspondería a cantidade de augas superficiais coas que conta o planeta. Metémola nun tubo de ensaio.
O que mais nos sorprendeu que de ese 1% de augas superficiais, aínda había que facer outro reparto: un 52% para lagos, un 38% humidade do solo, vapor de auga un 8%, auga dos seres vivos o 1%, e outro 1% para a auga dos ríos. Todas cantidades aproximadas.
FILIPINAS. SABÍAS QUE...?
Sabías que Filipinas é un país formado por 7000 illas?
Falamos de Filipinas porque en lingua Castelá estamos lendo un libro titulado “La prisionera del mago” que ocorre en Filipinas. Comezamos esta actividade o día 13 de outubro na clase de PRI.
A nosa titora, na clase de PRI, deunos una ficha para completar e puxémonos en grupos de 4 persoas. Buscamos información en internet e puxémola en común.
Filipinas está situada no Sur-leste Asiático. Ten una extensión de 300 000 km2 e unha poboación de 99 000 000. A súa capital é Manila e o seu sistema de goberno de a república presidencialista. Ten 2 linguas oficiais: o filipino e o inglés. Tamén ten 8 linguas rexionais (o Tagalo unha delas) e 2 opcionais.
Sabías que…. en Filipinas se fala español? Pois si, porque Filipinas foi unha colonia de España durante case 300 anos. Ata que pasou a ser colonia estadounidense, por iso se fala tamén inglés. Non foi un país independente ata o 24 de marzo de 1934.
Sabías que… a esperanza de vida é de 68,7 anos? Comparado con outros países é moi pouco. Aquí en Galicia, por exemplo, é de 82,2 anos. Isto débese a fame, a pobreza e mala sanidade que teñen.
Sabías que…. a taxa de pobreza é do 26,5 %? Iso quere dicir que a ¼ parte da poboación vive con $1 ao día. Na clase dixemos o que nós podemos comprar con un euro ao día e , claro, quedamos moi afectadxs.
O que máis nos sorprendeu foi a taxa de mortalidade infantil, un 33%. Iso son moitxs nenxs. Por iso hai que axudar e colaborar con estes países tan pobres para mellorar a sanidade e a educación.
Lucía Viqueira, Jonathan Peón, Eduarda Andrade e Iván Rivas
O MUNDO QUE TEMOS. O MUNDO QUE QUEREMOS
Na primeira sesión de Proxecto Interdisciplinar falamos na clase sobre este tema e fixemos un mural coa información recollida.
A profesora dixo que pensaramos no seguinte: “Se tiverades unha varita máxica e poiderades con ela acabar coas inxustizas que vedes no mundo, cales faríades desaparecer sen ninghunha dúbida?” Deixounos un tempo para pensar e repartiu uns post-its de cor amarela no que escribimos as nosas ideas.
Logo puxemos en común o que tiñamos e escribimos un post-it laranxa como nos gustaría que fose o mundo. Compartimos as nosas ideas e pegamos os post-its amarelos nun lado do mural e os laranxas noutro.
Gustounos moito a actividade, pois coñecimos as ideas que tiñamos todxs na clase.
Aquí tedes recollida a nosa reflexión.
PREMIO NOBEL DA PAZ 2014
A paquistaní Malala Yousafzai, a moza á que os talibáns dispararon á cabeza en 2012 por defender a escolarización das mulleres, e o activista indio Kailash Satyarthi foron galardoados este venres co Nobel de la Paz 2014 "pola súa loita contra a opresión dos nenos e os mozos e polo dereito de todos os nenos á educación", segundo anunciou o Comité Nobel Noruego.
"Os nenos deben ir á escola e non ser explotados financeiramente", defendeu o Comité Nobel, subliñando que "nos países pobres, o 60% da poboación actual ten menos de 25 anos".
No caso de Satyarthi, resaltou que "mostrando gran valor persoal" e seguindo a tradición de Gandhi, "liderou varias formas de protesta e manifestación, todas pacíficas, centrándose na grave explotación dos nenos para obter beneficios financeiros". Así mesmo, "contribuíu" ao desenvolvemento de importantes convencións internacionais" "sobre os dereitos dos nenos". Kailash Satyarthi, enxeñeiro informático indio que hai 28 anos abandonou o ordenador para denunciar ás multinacionais que no seu país explotan nenos de entre 5 e 12 anos de idade, encabeza a organización Global March, que liberou da escravitude empresarial a uns 80.000 nenos en máis de 160 países.
En canto a Malala, "malia a súa xuventude", leva anos loitando polo dereito das nenas "á educación e mostrou co seu exemplo que os nenos e os mozos tamén poden contribuír a mellorar as súas propias situacións". Ademais, resaltou o Comité Nobel, fíxoo baixo as máis perigosas circunstancias. "Mediante a súa loita heroica converteuse nunha destacada voceira dos dereitos das nenas á educación", engadiu.
Lé o artigo completo aquí.
Limos a noticia en inglés nas clases e respostamos algunhas preguntas. Aquí tedes a ficha de traballo que fixemos.
11 DE OUTUBRO. EMPODERAR AS ADOLESCENTES. POÑER FIN AO CICLO DA VIOLENCIA
"As nenas son o futuro así que é fundamental que exista un día que está integramente adicado aos seus asuntos" Leymah Gbowee Premio nobel da Paz 2011
Este ano os esforzos van encamiñados a promover a autonomía das adolescentes brindándolles educación, apoio social e coñecementos, educación práctica e para a vida e a fomentar a súa participación. Deste xeito búscase reducir o risco que sofren as adolescentes de ser vítimas de violencia física, sexual e psicolóxica. Para ilo, exhórtase a gobernos, Nacións Unidas, sociedade civil e institucións públicas e privadas a traballar de modo colaborativo para acabar coa violencia contra as nenas e promover a súa autonomía por medio das seguintes medidas:
1. Investir nas adolescentes para dotalas de destrezas, confianza en si mesmas e opcións de vida a través do núcleo familiar, a escola, a capacitación técnica e vocacional, e os sistemas de apoio sanitario, económico e social.
2. Facilitar o acceso das nenas á infraestrutura, os servizos e a tecnoloxía, buscando que respondan ás súas necesidades de seguridade, conectividade e mobilidade.
3. Coordinar a participación das nenas adolescentes na vida cívica, económica e política.
4. Seguir visibilizando a violencia contra as nenas e as mulleres e insistindo en que é totalmente inaceptable tanto no ámbito privado coma no público.
5. Mellorar a calidade dos datos, a medición e os fundamentos empíricos relacionados co empoderamento das nenas adolescentes e a violencia contra elas.
SI ME IMPORTA
Arrancamos este novo curso difundindo a campaña de Intermón Oxfam para denunciar a importancia da cooperación ao desenvolvemento. Mirade o video do concurso. Non deixa indiferente. Oxfam Intermón lanza un "falso" reality para chamar a atención sobre as consecuencias que os recortes en cooperación teñen sobre as persoas máis pobres. A redución de case un 70% do presuposto para cooperación ao desenvolvemento dende o inicio da crise ten un impacto inmediato na vida de millóns de persoas. Oxfam Intermón lanza hoxe a campaña "Si me importa" para invitar á cidadanía a mobilizarse en favor da axuda ao desenvolvemento. Só tres dos dez participantes do "reality espectáculo" podían salvarse. O resto, os outro sete, tiñan que ser "descartados", perdendo as melloras que na súa vida e a das súas comunidades trouxo a cooperación e poñendo en risco as súas vidas. Deste xeito cru e sarcástico Oxfam Intermón quixo axitar conciencias e presentar de forma gráfica e directa as consecuencias que os recortes en Cooperación Internacional (case un 70% dende que comezou a crise) teñen sobre a vida das persoas máis vulnerables. Aquí podes ler o artigo completo. Este é o enlace á web "Sí me importa", onde atoparás historias, comics, teatro, máis información e xeitos diferentes de sumarte á campaña de Oxfam.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)









.jpg)


.jpg)